งานวิจัย ปี 2554
    ............................................
    งานวิจัย ปี 2553
    ............................................
    งานวิจัย ปี 2552
    ............................................
   
 
   
  งานวิจัย ปี 2554
ประสิทธิผลของการใช้แนวปฏิบัติการจำแนกประเภทผู้ป่วยโดยพยาบาลวิชาชีพ ณ จุดคัดกรองหน้าห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลแพร่

ผดุงวิทย์  ยศทวี  วทบ., กรรณิการ์ กาศสมบูรณ์ พย.ม., รัตติกาล ไฝเครือ. พย.บ.,รัฐธิกาล อินใจ พย.บ.สถาพร   สอนเทศ, พย.บ., ณัฐกานต์  หล้าคำมี   พย.บ., อภิชาต   กาศโอสถ พย.บ.               
หน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน

บทคัดย่อ
ความเป็นมา: งานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน เป็นหน่วยงานที่ต้องให้บริการ ผู้ป่วยอุบัติเหตุและผู้ป่วยฉุกเฉิน ตลอด 24 ชั่วโมง มีผู้มารับบริการจำนวนมากและมีความรุนแรงที่แตกต่างกัน จำเป็นต้องจัดระบบการให้การบริการผู้ป่วย โดยการจำแนกระดับความรุนแรงของการเจ็บป่วย เพื่อให้ได้รับการจัดการช่วยเหลือที่เหมาะสม  แก้ไขภาวะคุกคามต่อชีวิตหรือทุเลาอาการวิกฤติทันที ลดภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้ การจำแนกผู้ป่วยเป็นบทบาทที่สำคัญของพยาบาลวิชาชีพที่จะต้องตระหนักและแสดงถึงศักยภาพในการจัดการ เพื่อเพิ่มคุณภาพในการบริการของหน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน จำเป็นต้องพัฒนาระบบการจำแนก เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการจำแนกตามระดับความรุนแรงอย่างถูกต้อง ได้รับการรักษาพยาบาลอย่างทันท่วงที
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการใช้แนวปฏิบัติการจำแนกประเภทผู้ป่วยที่มารับการรักษาพยาบาลที่ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน
รูปแบบการศึกษา: วิจัยเชิงทดลอง (Non-randomized design)
สถานที่ศึกษา: ห้องอุบัติเหตุฉุกเฉิน รพ.แพร่
วิธีการศึกษา: ศึกษาในผู้ป่วยที่ได้รับการจำแนกตามระดับความรุนแรง ณ จุดคัดกรองหน้าห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน  สุ่มกลุ่มตัวอย่างโดยการเลือกตามลำดับที่ 10 , 20 , 30.. ของผู้ป่วยเข้ามารับบริการห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉินในแต่ละวัน แบ่งเก็บข้อมูลเป็น 2 ช่วง โดยเก็บกลุ่มควบคุมก่อนการใช้แนวปฏิบัติการจำแนกประเภทผู้ป่วย ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม  ปี 2554  จำนวน 600 ราย หลังจากนั้นเก็บกลุ่มทดลอง ช่วงเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน  จำนวน 600 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติ exact probability test และ Logistic regression
ผลการศึกษา: กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย (p=0.002)  มีอายุอยู่ในช่วง 16-59 ปี (p=0.997)  ลักษณะการเจ็บป่วยของผู้ป่วยอุบัติเหตุและผู้ป่วยฉุกเฉินไม่แตกต่างกัน  ในกลุ่มควบคุมมีประวัติโรคประจำตัวมากกว่ากลุ่มทดลอง (p<0.001) ผลการใช้แนวปฏิบัติการจำแนกประเภทผู้ป่วยพบว่า กลุ่มทดลองได้รับการจำแนกตามเกณฑ์(ร้อยละ 97.5) สูงกว่ากลุ่มควบคุม(ร้อยละ 85.3) กลุ่มทดลองได้รับการจำแนกต่ำกว่าเกณฑ์ (ร้อยละ 2.5)  น้อยกว่ากลุ่มควบคุม (ร้อยละ 14.0)  และไม่พบการจำแนกสูงกว่าเกณฑ์ในกลุ่มทดลอง (p<0.001) อายุของพยาบาลจำแนก อายุ 21-30 ปี มีการจำแนกผิดพลาดมากกว่ากลุ่มอาย 31-40 ปี และกลุ่มอายุ 40 ปีขึ้นไป มีการจำแนกผิดพลาดน้อยที่สุดทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ประสบการณ์ทำงาน พบว่ากลุ่มที่มีประสบการณ์ 0-5 ปี มีความผิดพลาดในการจำแนกมากที่สุดร้อยละ 5.1 และยังพบร้อยละความผิดพลาดของกลุ่มประสบการณ์ 10 ปีขึ้นไป พยาบาลที่ผ่านการอบรมการจำแนกผู้ป่วยมีความผิดพลาดลดลง จากร้อยละ 10.9 เหลือ ร้อยละ 2.5 ภายหลังปรับความแตกต่างของเพศ  โรคประจำตัว  ระดับความรุนแรงของผู้ป่วย ด้วยการวิเคราะห์แบบ Logistic regression ยังเห็นผลว่าการจำแนกประเภทผู้ป่วยยังมีความถุกต้องตามเกณฑ์ ค่า OR =0.34 (95% CI=0.18-0.16 )
สรุปและข้อเสนอแนะ : แนวปฏิบัติการจำแนกประเภทผู้ป่วย ใช้เป็นแนวทางในการจำแนกผู้ป่วย เพื่อให้ได้รับการดูแลและได้รับการรักษาจากแพทย์ทันที ลดอัตราการทรุดลงระหว่างรอตรวจได้
คำสำคัญ :  การจำแนกประเภทผู้ป่วย แนวปฏิบัติทางการพยาบาล ห้องอุบัติเหตุฉุกเฉิน